Zydowska wojna

Żydowską wojnę często zestawiano z Malowanym ptakiem Kosińskiego. Wspólny jest w nich motyw wojennej tułaczki oglądanej oczami żydowskiego dziecka. Podobna jest też bezkompromisowość w ukazywaniu stosunków polsko – żydowskich. Grynberg ukazuje jednak brutalność wojny w niezwykle powściągliwy sposób, nie korzystając z ekspresjonistycznych przejaskrawień. Ta lapidarna proza zachowuje mimo wszystko wiarę w świat wartości moralnych, które reprezentuje w obu utworach przede wszystkim matka małego bohatera. Narracja Żydowskiej wojny jest raczej bliższa pod tym względem narracji w Pianiście. Brak tu psychologicznie zarysowanych konturów postaci. Są jedynie czyny i tylko z nich można rozliczać bohaterów obu książek.
Po raz pierwszy wydano Żydowską wojnę wraz z opowiadaniem będącym jego kontynuacją. Zwycięstwo mówi o czasach powojennych, które są powodem radości tylko na pierwszej stronie opowiadania. Żydowskie pochodzenie nadal bowiem oznacza podpisanie na siebie wyroku śmierci, albo wyrzeczenia i ciągłe kłopoty. Walka o przetrwanie po wojnie niewiele różni się od tej prowadzonej w jej trakcie. Obraz psychicznie okaleczonych ludzi, pozostawionych samym sobie, zmuszonych do prawdziwych bitew o mieszkania i godność nie jest bynajmniej rezultatem autorskiej wyobraźni. Pisarstwo Henryka Grynberga, mające charakter autobiograficzny, ukazuje martyrologię narodu żydowskiego, problem antysemityzmu w Polsce i doświadczenia stalinowskiego totalitaryzmu