Ludzie są wszędzie

Opowieść o latach lI wojny światowej. Jej autor, mając 17 lat, po
zajęciu Polski przez III Rzeszę i Związek Radziecki we wrześniu
gdzie pracował jako nauczyciel wiejski. Następnie był m.in. zarządcą
w gospodarstwie rolnym, urzędnikiem leśnym, a w 1944 r. trafił
do batalionu Nurta (AK) na Kielecczyżnie. Po zakończeniu wojny z
grupą żydowskich sierot wyjechał do Palestyny. Tam wstąpił do
armii izraelskiej. Efektem tych doświadczeń jest książka
autobiograficzna, którą Autor dedykuje spotkanym na swej drodze
wszystkim dobrym ludziom.