Wiersze wybrane

TEOFIL LENARTOWICZ (1822-93) poeta i rzeźbiarz. Od ok. 1840 w kręgu cyganerii warszawskiej, zaś od ok. 1844 związany ze środowiskiem „Biblioteki Warszawskiej”, uczestnik wypraw ludoznawczych Oskara Kolberga, konspiracji i akcji niepodległościowych w 1848 w Galicji. Od roku 1851 na emigracji, był wykładowcą literatur słowiańskich z tytułem profesora na uniwersytecie w Bolonii w latach 1879-83.
W twórczości Lenartowicza liryki refleksyjne oparte są na motywach folkloru ludowego, zwłaszcza z okolic Mazowsza (nazwał się często „lirnikiem mazowieckim”). Pisał także wiersze patriotyczne, m.in. związane z powstaniem styczniowym, polityczne (zwalczał tendencje ugodowe i lojalistyczne), o tematyce historiozoficznej i kulturowej oraz religijnej. Na początku lat 60. zajął się rzeźbą, tworzył rzeźby małego formatu, kameralne, głównie portrety oraz kompozycje na tematy historyczne i religijne, sceny o charakterze patriotycznym i nagrobki