Niebo i ziemia. Tom I

Tadeusz Breza urodził się na Wołyniu w 1905 roku. Na uniwersytetach w Warszawie i Londynie studiował filozofię. Po ukończeniu studiów rozpoczął pracę w MSZ. Od 1932 roku zajmuje się dziennikarstwem. W latach 1936-1939 kieruje „Młodym Teatrem”założonym przez Boya. Po wojnie zostaje kierownikiem literackim Teatru Starego w Krakowie. W latach 1955-1958 jest radcą do spraw kulturalnych Ambasady PRL w Rzymie, a obecnie w Paryżu. Tadeusz Breza debiutował w 1936 roku powieścią „Adam Grywałd”. W roku 1946 wydał „Mury Jerycha”(pierwsza po wojnie nagroda „Odrodzenia”), w latach 1949-1950 dwutomową powieść „Niebo i ziemia”, w 1952 roku „Ucztę Baltazara”(Państwowa Nagroda Literacka), w roku 1953 dwa opowiadania: „Jokkmokk”i „W potrzasku”. Rok 1958 przynosi „Notatnik Literacki”. Plonem pobytu w Rzymie jest „Spiżowa brama”i „Urząd”(1960). „Spiżowa brama”cieszy się niesłabnącym zainteresowaniem czytelników, a jej łączny nakład (7 wydań) osiągnął już 160 000 egzemplarzy. W roku 1962 ukazały się szkice Brezy z podróży na Kubę pt. „Listy hawańskie”. W roku 1962 Tadeusz Breza za „Spiżową bramę”i „Listy hawańskie”otrzymał nagrodę Ministra Kultury i Sztuki