Mój przyjaciel Meaulnes

Jedyna ukończona powieść Alain-Fourniera (1886-1914) opowiada historię młodzieńczej i dorosłej miłości, trudnej i pięknej. Ukazuje bohaterów w tym momencie ich życia, kiedy przychodzi im żegnać się ze światem dzieciństwa, kiedy ich młodzieńcze marzenia zderzają się z rzeczywistością.
Z punktu widzenia techniki powieściowej "Mój przyjaciel Meaulnes" nie należy do powieści łatwych, a opowiedziana historia nie jest wcale przejrzysta. Książka powstawała długo, w latach, kiedy niewielu pisarzy było w stanie zrozumieć, że powieść francuska przeżyła się w dawnym kształcie. Alain-Fournier, jako jeden z niewielu, dostrzegł, że nadszedł czas mądrego eksperymentu.
Albert Thiabaudet miał po stokroć rację mówiąc, że "Mój przyjaciel Meaulnes", "A.O. Barnabooth" Valéry ego Larbauda, "Lochy Watykanu" André Gide a i "W stronę Swanna" Marcela Prousta stanowią najbogatszy w konsekwencje zwrot, jaki nastąpił w powieści francuskiej od czasów romantyzmu. Ta mądra książka należy od dawna do najpoczytniejszych we Francji, znajdując w każdym pokoleniu nieprzebrane zastępy czytelników.
Opublikowana została w Polsce po raz pierwszy w 1936 r. w przekładzie Anny Iwaszkiewiczowej, a po wojnie jeszcze dwa razy, w 1948 i 1958 r.